Faktura polerowana | Poradnik kamieniarski OMM

Polerowanie – obróbka na błysk

Polerowanie to finalny proces obróbki kamienia naturalnego, dający w efekcie idealnie gładką powierzchnię z lustrzanym połyskiem. Może on stanowić końcowy etap innych rodzajów obróbki – zdzierania, szlifowania czy półpolerowania. Wgłębienia pozostające na kamieniu po przeprowadzeniu polerowania nie są widoczne gołym okiem i wahają się w granicach od 2,5 do 8 mikrometrów, dzięki czemu kamień zyskuje połysk i doskonale odbija promienie słoneczne. Fakturę tę uzyskuje się dzięki ściernicom, które wygładzają powierzchnię przy użyciu pyłu diamentowego o zróżnicowanej granulacji. Co ważne polerowanie pozwala na całkowite odkrycie rysunku skały i uwidocznienie pełnej gamy jej kolorów. Często mówi się, że jest to proces dający efekt mokrego kamienia, ponieważ jedynie skała zmoczona wodą połyskuje w słońcu i ukazuje swoje rzeczywiste kolory. Warto także pamiętać, że powierzchnia polerowana jest bardzo prosta w pielęgnacji. Idealnie gładka zapobiega gromadzeniu się zanieczyszczeń.

Ewentualne zabrudzenia można z niej łatwo usunąć przy pomocy miękkiej ściereczki zwilżonej wodą z łagodnym detergentem. Polerowaniu można poddać wszystkie dostępne rodzaje kamienia z wyłączeniem onyksu. Skały o stosunkowo dużej twardości, takie jak granit, bazalt, kwarcyt, gnejs, marmur poddawane są polerowaniu bez uprzedniej impregnacji. Dla pozostałych gatunków, w tym także wapienia, trawertynu oraz piaskowca należy natomiast zastosować żywicowanie, dzięki któremu kamienie te mogą być obrobione na lustrzany połysk. 

Etapy polerowania kamienia

Obróbka kamienia profile OMM ROCKS

faktura kamienia: polerowana

Polerowanie kamienia rozpoczyna się od przygotowania płyty o określonych wymiarach. Kamień poddawany polerowaniu może przy tym posiadać dowolnie wykończoną powierzchnię. Proces ten dzieli się na sześć etapów. Pierwszy polega na usunięciu wierzchniej warstwy kamienia przy pomocy tzw. zdzierów. W zależności od potrzeb, w tej fazie prac może ulec usunięciu nawet kilkadziesiąt milimetrów kamienia. W wyniku tego procesu niweluje się wszelkie rysy oraz żłobienia, które powstały podczas przygotowania surowych płyt. Drugi etap to szlifowanie powierzchni za pomocą pyłu diamentowego. Początkowo używany jest pył o grubej granulacji, który następnie zamieniany jest na coraz mniejsze drobiny. Faza ta kończy się w chwili, kiedy z powierzchni zostaną usunięte wszystkie koliste rysy powstałe w chwili rozpoczęcia szlifowania.

Trzeci etap przeprowadzany jest wyłącznie wówczas, kiedy obróbka kamienia wymaga żywicowania. Może być wykonywany przed rozpoczęciem szlifowania. Najczęściej jednak stosowany jest przed szlifowaniem dwoma ostatnimi granulacjami pyłu diamentowego. Powierzchnię kamienia należy oczyścić specjalną, miękką szczotką i opłukać wodą. Następnie pozostawiana jest do wyschnięcia. Aby całkowicie wyeliminować krople wody zalegające w mikroporach skały, podgrzewa się ją za pomocą palnika gazowego. Po ostygnięciu kamień pokrywany jest żywicą poliestrową lub epoksydową. Po kilkudziesięciu godzinach żywica całkowicie zastyga i uzyskuje pożądaną twardość, dzięki czemu może zostać poddana dalszemu szlifowaniu. Warto pamiętać, że żywica nanoszona jest na całą powierzchnię płyty, dlatego przed jej nałożeniem należy odpowiednio przygotować i oszlifować nie tylko jej wierzch, ale także krawędzie.

Czwarty etap to półpolerowanie powierzchni – surowej lub żywicowanej, za pomocą ściernic o jeszcze drobniejszej granulacji pyłu niż ten stosowany podczas szlifowania.

Piąty etap polega na polerowaniu powierzchni na lustrzany połysk. W tej fazie obróbki stosowany jest pył o najdrobniejszych ziarnach diamentu. W celu uzyskania odpowiednich walorów technicznych, niezbędnych w przypadku np. blatów i powierzchni laboratoryjnych oraz płyt elewacyjnych przygotowywanych na specjalne zamówienie, przeprowadza się dodatkowy, szósty etap polerowania. Zastosowanie pyłu diamentowego o granulacji dochodzącej do 1200 sprawia, że na powierzchni pozostają rysy o głębokości milionowych części metra, co powoduje, że jest ona sterylna i posiada minimalną nasiąkliwość.

Walory estetyczne i praktyczne polerowanych powierzchni kamiennych

Faktura polerowana wyróżnia się bardzo wysokim połyskiem, dzięki czemu znakomicie odbija światło. Należy zaznaczyć, że poddając kamień żywicowaniu, można uzyskać lustrzany połysk szczególnie na powierzchniach skał o zbitej, jednolitej strukturze. Polerowane płyty znajdują więc szerokie zastosowanie w architekturze wnętrz. Stosowane są najczęściej w charakterze okładzin na ściany, dając znakomity efekt wizualny. Odbijając światło, powiększają optycznie przestrzeń i wnoszą do aranżacji nutę elegancji. Warto pamiętać, że polerowanie uwydatnia naturalny kolor kamienia, dzięki czemu zyskuje on bardziej nasycone tonacje.

Płyty poddane tego typu obróbce doskonale prezentują się także na elewacjach budynków, zwłaszcza tych o foremnej bryle. Pod wieloma względami przeważają nad powszechnie stosowanymi do tego celu taflami szkła, gwarantując dużo większą żywotność i łatwiejszą pielęgnację. Są bezkonkurencyjnym materiałem na nagrobki. Uprzednio żywicowany kamień wyróżnia się zdolnościami samoczyszczącymi. Wszelkie zabrudzenia są usuwane z jego powierzchni przez wiatr oraz deszcz. Zastosowanie preparatów wyprodukowanych w nanotechnologii sprawia natomiast, że powierzchnia staje się hydrofobowa – nie przyciąga wody, dzięki czemu niweluje ryzyko powstawania zacieków. Nadanie idealnie gładkiej powierzchni kamienia gwarantuje zamknięcie większości mikroporów, co z kolei sprawia, że płyty są bardzo odporne na działanie wilgoci, kurzu i innych zanieczyszczeń. Z tego względu są świetnym materiałem na blaty kuchenne oraz parapety. Mogą być również stosowane w miejscach, gdzie konieczne jest utrzymanie bardzo wysokiego poziomu higieny – w placówkach medycznych, laboratoriach czy zakładach spożywczych.